Mecliste CHP grup toplantısı başlıyor. Gençler var, slogan atıyorlar. “İnadına CHP, inadına sol.” Bu inat niye ki? İnat etmek küçük olmayı kabul etmektir. CHP’ li olacaksan, Türkiye için, halk için olmalı. Solcu olacaksan, bu da Türkiye için olmalı, halk için olmalı. İki saat sonra bir cafedeyiz, sohbet ediyoruz. “Bu CHP de halt işliyor” dedi, biri. Ne demek o, niye ki, diyecek oldum. “Anayasa değişikliğine evet oyu verse idi, seçimlerin öne alınması olayı biterdi. Şimdi yeniden buna çalışacaklar.” Bürokrasiden emekli olmuş bu şahsın bilmesi gereken soruyu hemen sordum. CHP neden hayır dedi, biliyor musun? “Ne olacak, muhalefet yapmak için.” 3 Kasım diye bir tarih konuşuldu, hiç duydun mu? “Duymadım. Sadece 27 Ekim geçti.” Gereken cevabı verdikten sonra, birkaç kişiye daha sordum. 27 Ekim ile 3 Kasım arasındaki farkı bilen yok. Demek ki CHP, 26 ve 27 Ekim’in hafta sonu, arkasından 28 Ekim yarım gün. Sonra 29 Ekim bayram. Bunu halka duyuramamış. 28 Ekim günü yarım gün izin alan biri için 4 günlük tatil demektir. İnsanların tatilini engellemektense 3 Kasım’da seçim olsun…fikrini CHP halka izah edememiş. Hemen arkasından Ak parti, yeni arayışlara girdi. Yerel seçimler sonbaharda yapılsın diye. Akşam televizyonlarda izliyoruz. “Akparti- CHP anlaşamadı.” “CHP net yanıt vermedi” v.s. CHP hazırlıklı ve kararlı olmalı idi. “Şimdi şartlar değişti. Büyükşehir yasası var. Biz bunu yetkili kurullarımızda görüşüp kararımızı size sonra söyleriz” diyeceğine, Büyük şehir yasasında halkın rahatsız olduğu noktalar var. Tüm partilerden kurulacak 27 komisyon 27 ili masaya yatırsın. Kaliteli hizmet için, insana daha yakın hizmet için, büyük şehir kanununda gerekli düzeltmeleri yapsın. Bu iş iki günde biter. Sonra seçimi 3 Kasım’da da, 17 Kasım’da da, istediğiniz tarihte yapalım…demesi gerekirdi. CHP’den beklentimiz MHP için de geçerlidir.