Her ayrılık biraz acıyı içerir .Gözleriniz kaybolmuşlukta arar kendinizi bulduğunuz tüm varlığınızı hüzünlü bir terk endişe bırakırsınız. Her ölüm yeni bir yaşama gebe değilmidir ?Her yaşam yeni bir umut içerrmezmi? Gerçekte ayrılık nedir aslında fiziksel kopuşlarmı ,Biyolojik olarak ruhun bedenden ayrılması halimi yoksa hiç biri gerçekleşmeden yüreğinizde yaşadığınız tamiri imkansız kırık parçalarmı? Sonuçta hangisi olursa olsun ayrılık acıdır .Hiç sevmediğiniz bir ev ,eşya ,arkadaş ,sevgili yada eş ne fark eder yaşanmışlıklarınız beyninizi kemirir , kurcalar içinizi acıtır .Ancak ayrılık gerekliyse yaşanmalıdır . Kangrene dönüşmüş her şey kesilmeli kopmalı tüm vücuda yayılması önlenmelidir. Ayrılık bazen fırtına gibi etkili,bazen meltem rüzgarları kadar hafif olup dokunmadan geçebilir. ÇOK UZAKTA KALIRLAR Ayrılık mümkün olabildiğince uzak durmaktır,gönül gözüyle gördüklerine yüzünü örtebilmek bakmamaya çalışmaktır. Yada baksan bile görmediğini düşünmek gereklidir zaman içinde kaybolup hayatı tiye almaktan başka umarın kalmamıştır. herkes olmamak garip görünse de farkını kabul etmek başka türlü olamayacağını benimsemek gereklidir . Zordur, zor insan olmak ,hayatı iki kat fazla yüklenmek ,kolay olanı benimseyememek yenildim işte demek .Ama zor insan ,satmaz ,ödün vermez ,sahtekar olamaz ,diz kırmaz boyun eğmez .Sadece gerçeklerini kabul eder aç yaşar sıkıntıları bitmez .Hani neredeyse çağın şartlarına bakınca zor olmakla, ahmak olmak arasında pek fark yoktur . Ayrılık zor insanlarda elbet farklılık gösterir ,onurunu ve gözyaşlarını gizlemeyi bilecek kadar sağlam ve dik duruşludur . ASLA SIRTINI DAYAMAZ Bazen ayrılıklar mutluluk bile verebilir eğer tadını almanız ve duyumsamanız mümkünse.Her daim valizleri hazır tutmalı insan (Can Dündar) Geldiği gibi gitmeyi bilmelidir,kendine haksızlık etmemek adına, gitmek bitişleri her bitişte yeni başlangıçları taşımazımı içinde .Kokuşmuş çürüklüğü sürdürmenin ne anlamı vardır ki ? Bir veda sahnesidir yaşanan ,gelmişin,geçmişin, karmaşıklığında aldığınız hava dardır sıkıcıdır .Sizi boğuyor olmasına rağmen can çekişmelerinizi saklarsınız sonraya .Tıpkı diğer erteledikleriniz gibi ağlamanın ,gülmenin ve hatta ayrılmanında bir zamanı vardır. Farkın içinde gizli kalmalı ben bu değilim sözlerinin ardına saklanmak yanlış olur .Uygulamada gerçek ve kalıcı olabilmek senin bir omuza ihtiyacın yok cümleleri ile özleşmeli insan . VE SON … Güneşin mutlak doğacağına inancınız olmalı,bıraktığınız harabenin gölgesinde yaşamak size yakışmaz .Bir kez yanılmış olmak hep hata yapacağınız anlamına gelmez .Ömrünüzün bir tarafı bir kıyısı mutlaka o ışığın,faydalı olmanın mutluluğunu yaşamalı .Melankolik bir müziğin kulaklarınızda bıraktığı tınısı ile elde kalanlara sarılmalı ,koklamalı ve kaybetmeden o acı sonu yaşayan tarafınızla tutmalısınız .Vicdanınız ve siz ve diğerleri haykırışlarınızı hayatın ucundan kenarından tutunarak düşmemek adına sınırı zorlamadan tadıyla sevdasıyla,özlemiyle ,bırakabilmeli . VE AĞLAMA ZAMANI ,yenilmişliklere ,kaybedilmişlere yeni bir başlangıç için ÖLÜM gibi YAŞAMA sarılmak için, VE her sesizliğin altında yatan gerçeği görerek,dost görünen yüzlere inat ,dost kalarak .Aslolan çıkarlardır sözüne nispet , nefrete ,kavgaya ,intikama ve savaşa inat sevmeli insan Sevmeliki ,yaşamın anlamı olsun ,Sevmeliki asalaklarla arasında bir çizgi kalsın ve Sevmeliki İNSAN olduğunu unutmasın .