Bir varmış bir yokmuş deyip başlayalım hikayemize efendim uzaklarda dağların eteğinde, çam kokularıyla bezenmiş bir şirin ilçe varmış… Bu ilçe şirin mi şirin, güzel mi güzel! Ama gelin görün ki, orada yaşayan şirin ilçenin güzel insanları hiçte memnun değilmiş yaşamlarından... Neden mi?.. Bakın anlatayım!… Bu şirin ilçenin iyi yürekli güzel insanlarının başlarda takındığı maskenin büyüsüne kanarak başlarına taç ettikleri ancak geçen zaman içerisinde gerçek yüzünü gördükleri bu nedenle de artık güvenmedikleri bir başkanları varmış, bir avuç zengine menfaatler sağlamak, onları memnun etmek, onlar tarafından pofpoflanmak için zavallı -sıradan bu şirin ilçenin, iyi yürekli insanlarının ihtiyaçlarını görmezden geliyor ve hiçe sayıyormuş.. İlçenin bu güzel insan topluluğu olan halkta bu zengin avcısı başkanından nefret eder duruma gelmiş... Ne vatandaşın yolları, ne sokaktaki çöpleri, yani sizin anlayacağınız asıl kendine güvenen inanan bu güzel yoksul insanların hiçbir sorunlarıyla ilgilenmiyormuş bu işini bilen işgüzar başkan... Varsa yoksa zengin tabakaya hizmet etmekmiş tüm işi, zengin çocuklarına eğlence merkezleri, zengin kesimin kaçak yapıları, hızla ilerliyormuş ama zavallı, biçare vatandaş olanlarında bir göz evlerini başlarına yıkıyormuş.. Bu başkan o kadar çok halkı canından bezdirmiş kiii ..vatandaş eski başkanlarını mumla arar olmuşlar..başkan adam kendine yandaş birde öyle bir ekip kurmuş ki deymeyin gitsin.o zamanlar ekibi tamtakır-kurubakır aç diye biliniyorlarmış ..ama daha sonraları tüylenip-palazlanmışlar, ihalelerde nasıl para koparılır, taciz nasıl ve nerelerde gizli yapılır, genç kadınlar nasıl kıskaçlanır, hiçbir sıfatın olmadan nasıl yönetici olunur, kısacası düzenbazlık, hırsızlık, yalancılık konusunda uzman olup çıkmış bu acemi ekip… Vatandaş canından bezmiş bu insanlardan. Bu ilçe taciz olaylarından çalkalanıyormuş ama nafile aldırış eden yokmuş..yani kısacası çaresiz kalmış bu şirin ilçe halkı… Bir gün... yani o sabah uyanıp ve paten yapmaya gitmek için sokağa çıkan bu başkan ve ekipmanları birde ne görsünler..o şirin ilçenin canıımmm insanları bu yaşadıkları umursamazlık ve vurdumduymazlıklara dayanamayarak yaşadıkları güzelim ilçeyi terketmiş ve o güvenip başlarına taç yaptıkları başkanlarına, üç-beş sayılı zengin dostlarıyla mutlu mesut yaşasınlar diye sessiz sedasız bırakmış gitmişlerdi.. Masal bu ya, ne diyelim..onlar ermiş muradına biz ….