Sevim Ak öğrencilere verdiği konferansta yaptığı açıklamada “Ben küçükken çıkmaz bir sokakta yaşıyordum. Bizler yaşamış olduğumuz mahallede çok mutluyduk. Kendimize oyun oynayacak oyunlar ve yeni arkadaşları çok çabuk bulurduk. Bu arkadaş edindiğimiz kişilerin kişilikleri birbirinden çok farlı bir kişilik taşırdı. Ayşe diye isimli bir sıra arkadaşım vardı. Ayşe bir apartman katında otururdu. Beni her gün oyun oynamak için çağırırdı ama benim açıkçası hiç gidesim gelmezdi. Çünkü bizim mahalle çok değişik bir mahalleydi. Olağan dışı olaylar yaşanırdı hep. Babam bir gün bana matematik kitabı hediye almıştı. Bende Ayşe’ye ne yazabilirim diye hep düşünürdüm. Her gün birtakım şeyler yazıp Ayşe’ye gösterirdim oda çok beğenirdi ve hoşuna giderdi. Her gün bana farklı farklı şeyler yazar mısın? derdi. Sene sonu geldiğinde kitap çok kalın bir hale gelmişti. Bir yerde oturduğum zaman bile yan masada neler konuşuluyor ise onları küçük hikayeler şeklinde hep yazardım. Herkes akşamları televizyon karşısına geçip uzanmayı severdi ama ben yazı yazmayı tercih eder ve yazı yazmayı severdim. Yazmış olduğum bazı kitaplarım yabancı ülkelerde yayınlandı” dedi.