Devrimci ruhunu şiirlerine yansıtan, inandığı değerler uğruna yıllarca hapis ve sürgün hayatı yaşayan bir dünya şairi Nazım Hikmet’i; şiirleriyle Anadolu insanının acısını, hüznünü, coşkusunu arı Türkçesi ile anlatan, hayatı boyunca ezilenlerin yanında yer alan ve onlarla omuz omuza mücadele eden bir usta şair Ahmed Arif’i ve aynı değerler uğruna mücadele etmiş yoksulun, işçinin, emekçinin haklarını hikâyeleriyle dile getiren usta yazarımız Orhan Kemal’i ölüm yıl dönümlerinde saygıyla anıyoruz. Nazım Hikmet, yaşamı boyunca sanatı ile toplumsal mücadeleyi birleştirmiş, memleket sevdasını yüreğinin derinliklerinde duyan devrimci bir ozandı. Nazım’ın dizeleri, Bursa’da havlucu Recep’in dokumasında emek, Bayburtlu Zihni’nin gözlerinde umut, Nurettin Eşfak’ın mavzerinde direniş, Akşehir yolundaki kağnıların tekerlek gıcırtılarında zafere inanç oldu. O’nun dizeleri, Bursa ve Çankırı mahpushane duvarlarını yerle yeksan ederek, Ulucanlar darağacında Denizlere onur, cellatlara tokat oldu. O, Karadeniz’de silah taşıyan takanın kaptanı, Kömürtepe’de bayrak, Ege’de pamuk, Bitlis’te tütün, İspanya’da tankların önünde direnişçi, Habeşistan’da faşizme karşı savaşanlara katık, Hiroşima ve Nagazaki’de çocuklara şeker oldu. Hapislerde, sürgünlerde, kavga ve hasretle geçen ömrü, 52 yıl önce 3 Haziran 1963’te çok sevdiği ülkesinden uzakta son buldu.O’nun izinden giden Ahmed Arif ise, her türlü gericiliğe karşı çıkmış, insana ve genel anlamda halka yönelik saldırılara, sömürüye hep karşı durmuş ve bu duruşunu hiçbir zaman bozmamış, yılmaz, yiğit bir kavgacıydı. İsyan ve hapisle geçen ömrü 2 Haziran 1991 yılında son buldu.Çalışan fakirlerin yazarı Orhan Kemal, emeği anlatmış, ama kendi emeğinin değeri bilinmemiş toplumcu bir yazar, hayatının son günlerine kadar çalışmış, üretmiş; roman, hikâye, senaryo ve oyun alanlarında onlarca esere imza atmış bir kalem emekçisiydi. Orhan Kemal'in ruhu, bugün yalnızca onlarca roman ve yüzlerce öyküyle değil, yazarın yapıtlarında defalarca irdelediği haksızlık ve ayrımcılık gibi sorunlara karşı yürütülen canlı mücadeleyle de aramızda dolaşıyor. O da 2 Haziran 1970 yılında aramızda ayrıldı.  Hasan Hüseyin Korkmazgil’in deyimiyle, onlar, “bir kırmızı gül dalı şimdi uzakta”. Rahat uyuyun büyük ustalar. Sizlerin aydınlığını karartamayacaklar; ışığınız ışığımız olacaktır.Bugün, aynı zamanda özgürlük ve demokrasi talebiyle birleşerek üzerimize çöken karanlığı delerek eşit ve özgür bir ülkenin yolunu açabilecek güçte olduğumuzu gösteren Haziran Direnişinin yıldönümü.2013 yılı Haziran ayında, iktidarda olduğu 13 yıl boyunca Türkiye’yi emperyalist politikalar doğrultusunda adım adım değiştirme ve dönüştürme politikası uygulayan AKP’ye karşı halkın birikmiş öfkesi, Taksim Gezi Parkı direnişi ile Türkiye’nin dört bir yanında sokaklara taştı.AKP iktidarı adeta kendi halkına savaş açmıştır. Gezi direnişi süresince her fırsatta milyonları açıkça tehdit etmekten, çekinmeyen dönemin Başbakanı Erdoğan, güvenlik güçlerine doğrudan yetki vermesi sonucunda birçoğu ağır olmak üzere yüzlerce vatandaşımız yaralanmış binlerce vatandaşımız gözaltına alınmıştır, eylemlere katıldığı gerekçesiyle yüzlerce kişi hakkında dava açılmıştır. Mehmet Ayvalıtaş, Abdullah Can Cömert, Ethem Sarısülük, Ali İsmail Korkmaz, Ahmet Atakan, Berkin Elvan, Mehmet İstif ise genç yaşlarında katledilmişlerdir. Diktatörlüğe karşı direnişte yitirdiğimiz tüm bu yurttaşlarımızı minnet, sevgi ve saygı ile anıyoruz.  Gün, teslim olmayan, boyun eğmeyen, diz çökmeyen halkın iradesiyle yürüyüşümüzü güçlendirme zamanıdır! Bugün bizim sorumluluğumuz halkın direnişle açtığı bu yolda yürümektir. Eğitim-İş olarak Türkiye’de bağımsızlık, demokrasi ve emek için yürüttüğümüz mücadeleden vazgeçmeyeceğiz. Bütün yasaklara, baskı ve engellemelere rağmen emek ve özgürlük mücadelemizi güçlenerek sürdüreceğiz.