Bir türlü artık yeter demeyi; bir kenara çekilmeyi bilmiyorlar... Ya da “yavaş yavaş bırakacağız canım, birden de olmuyor ki’’diyorlar. Arkadan gelenler de bekliyor; şu ağabeylerimiz artık bıraksa da sıra bize gelse...

Çok beklersiniz siz….

Çoğu resmi kurumlarda ve partilerde durum aynı…Ankara’ya adım atan ve bir müdür olup koltuk kapan bir daha iflah olmuyor!Oysaki müdürlük ve milletvekilliği öyle ahım şahım bir şey de değil!Küçücük odalar,karanlık koridorlar,bir sürü gereksiz işler vs vs…Ama yemekhanesiyle berberi bir de doktorları fena sayılmaz..Geçenlerde bir yazıda -okudum,Vekillikleri biten üç dört arkadaş oturmuş konuşuyorlarmış.Biri demiş ki;

Ya senelerdir buradaydım. Durum iyiydi. Yedik içtik. Ama bir kenara para da koymadık. İş güç de bilmem ne yapacağım ben. Bir diğerinin bu sırada gözlerinden yaşlar akmaya başlamış. Ötekiler şaşırarak sormuş.

Ya sen niye ağlıyorsun? Vekil olmadan önce eczaneciydin. Hala dükkân çalışıyor. Gidip oturursun. Ne var ağlayacak? O da; -ya arkadaşlar ben kendime mi ağlıyorum. Benim oğlan meclis berberine çok alıştı. Başka yerde tras falan olmuyor. Ben ona ağlıyorum, demiş. Bu hikâyeyi okuyunca bilseniz kimler geldi aklıma. Ne yapsın şimdi tekrar olmasın mı yani! Diye düşünmekten kendimi alamadım. İşte yeni bir genel seçim arifesindeyiz. Bakalım listede isimleri gideceklerden kaçı geri gelecek? Çok merak ediyorum valla…