Bittiği ifade edilen bazı üniteler ise sözleşme ile şartnameye uygun tamamlanmadığı gibi, yapılması gereken bazı tesisler iş programından gerekli izinler alınmadan çıkarılmış ve bu konuda da firmaya inanılması güç kolaylıklar sağlanmıştır. Bu kolaylıkların bedeli hiç kuşku yok ki halkın cebinden çıkıyor. Gece gündüz zamlarla, yoksullukla, işsizlikle boğuşan, iki yakayı bir türlü bir araya getiremeyen, bazen çöpten topladığı yiyeceklerle karnını doyuran, hastane kapılarında parasızlıktan tedavi olamayan halk, yani halkımız, yani hepimiz ödüyoruz. Hem de birkaç kişinin refahı ve çıkarları uğruna bu bedeli halka ödettiriyorlar. ŞEHR-İ EMİNLER FİRMAYA TESLİM OLDULAR Kamu zararı doğuran usulsüz “ süre uzatımlarından” başlayarak, halkın isrtismar serüvenini kısaca özetleyelim. İhaleyi alan firma avam projeye göre öngörülen yatırımları yapması halinde çöp toplama yetkisi verilecekti. Diğer bir ifadeyle çöpün bedeli mukabilinde toplatılması İskenderun Körfez Katı-Atık Birliğinin firmaya karşı ileri süreceği en önemli silahıydı. Birlik firmanın tesisle ilgili hiçbir girişimi olmadan hem de emsallerinin neredeyse iki katı fiyatla çöp toplama yetkisini firmaya vererek firmaya teslim oldular. Firma da belediyelerden her ay akacak para musluklarına hortumu bağlayınca, işi yokuşa sürmeye başladı. Önce kendilerine tahsis edilen ve belediye malı olan yeri bir sihirbazlık marifetiyle kaydırarak “ yer tahsis problemi” yarattılar. Bu konuda Birlik Başkanı Dr. Yusuf Civelek ve beraberindekiler sadece uyudular veya uyumayı tercih ettiler. Her ay firmaya belediyelerin parasını akıtırken, yıllar sürecek yer tahsis işlemiyle oyalandılar. FİRMA, DEFİNE GİBİ İDARECİLER BULMUŞ Bu konu yıllar sonra çözüldükten sonra, yine usulsüz olarak projelerde değişiklik yapıldı bahanesiyle Birlik başkanınca süre uzatımına gidildi. Son olarak 2013 eylül ayına kadar bir kez daha Birlik Başkanınca süre uzatımı yapıldı. Bu sefer de gerekçe tahsis edilen arazinin tesislerden çok uzak bir noktasında “lahit çıktı” bu yüzden çalışamayız bahanesi üretildi. Oysa bu da sadece firmanın taahhütlerini zamanında yerine getirmemesi için aranan kılıflardan biriydi. Çünkü lahit bulunan veya buldurulan yer düzenli depolama yapılacak bir saha olup, tesislerin tamamlanmasına engel teşkil etmiyordu. Ama firma aslında lahit değil, define değerinde idareciler bulmuştu. Nihayetinde Eylül 2013’te geçti. Hatta 2014’ün ikinci ayı bitti ama tesisler hala bitmedi. Tesislerin bitmesi için firmanın şartname ve buna bağlı yapılan sözleşmeye göre bitirdiği işleri birlik meclisine sunması, birlik meclisinin kabulü ve ünitelerin ruhsat ve lisanslarının alınması gerekir. Bu süreç tamamlanmadıkça tesisler bitmiş sayılmayacaktır. Peki eğer tesisler henüz bitmediyse, yine sözleşmeye göre her bitmeyen ünite için her bir gün için alınması gereken 15.000,00 Tl’nin ne kadarını birlik tahsil etti dersiniz. Sıkı durun doğan milyonlarca kamu alacağından idarenin tahsil ettiği bedel kocaman bir sıfır. Çalmadığına ve çaldırmadığına bizi inandırmaya çalışanların neden hep buna vurgu yaptığını anlıyor musunuz? Önümüzdeki günlerde birileri “Tesisler bitti, çalışıyor” gibi artık alışık olduğumuz yalanlara başvurabilir. Oysa bu yalanlara Pazartesi somut örnekler vererek yanıtlar vereceğiz. Pazartesi ; Vurgunun Anatomisi , Yalanlar ve Gerçekler , Tesis mi Tesisçik mi….