OLAY gazetesi hiçbir adaya angaje olmadan ve hiçbir adayı gözetmeden, işte bu umutsuzluğu kırmak, araştırmacı gazeteciliğin örneklerini vermek ve halka gerçekleri anlatmak için, İskenderun başta olmak üzere; Erzin’den başlayarak Arsuz’a kadar uzanan bölgeyi ve burada yaşayan yaklaşık 500 bin kişiyi yakından ilgilendiren bir dosyayı okurlarıyla paylaşıyor. İddialar dudak uçuklatacak kadar ciddi. Belgeler iddiaların asılsız olmadığını gösteriyor. Halkın emanetine sahip çıksın diye halkın makam, mevki, şeref ve onur verdikleri kişiler, emanete sahip mi çıktı… Yoksa ihanet mi etti? İşte bu yazı dizimizi okuyanların takdirine bırakıyoruz. Tek tek iddialara ve belgelerle karşınızdayız. HALKIN DEĞİL FİRMANIN ÇIKARLARI İskenderun Körfez Katı Atık Birliğinin başkanlığını İskenderun Belediye Başkanlığını temsilen beş yıldır Yusuf Civelek yapıyor. Birliğin encümeni ve meclis üyeleri var. Bu birliğin meclis üyeleri ve encümeni belediye başkanlarından ve belediye meclis üyelerinden oluşuyor. Bu birliğin en önemli görevi bölgede toplanan çöplerin ayrıştırılması ile geri dönüşümünü sağlayacak bir fabrikanın kurulmasıdır. Belediyeler bütçesinin en kapsamlı harcama kalemini oluşturan bu sorunun nihaiyi çözümü için 2008 yılının sonunda yapılan ihale ENVİRO METAL adlı firmaya verildi. Verildi diyoruz çünkü bu ihaleye tek firma katılmıştı. Doğal olarak rekabet koşulları sağlanamamıştı. Şimdilerde yargı konusu olan ihaleye dayanarak Birlik ile Firma arasında yapılan sözleşmeye göre; Çöp fabrikası 1,5 yıl içinde tamamlanacaktı. Yıllar yılları kovaladı ve Enviro Metal imtiyazlarını ENVİTEC adlı firmaya devretti. Herşey oldu, yapılacak işlerden tatlı karlarını alanlar aldı, belediyeler paraları firmaya akıttı ama bir tek şey olmadı. O da ihalenin amacı ve halkın umutla beklediği ÇÖP FABRİKASIN 1,5 YILDA bitirilmedi. Yani birliğin gerçekleştirmekle yükümlü olduğu bir tek görev başarılamamıştı. Sözleşmeler bu gibi durumları öngörür. Aynen aktarıyoruz. Sözleşmenin 15.maddesi İş programı başlığını taşıyor. Buna göre ; “ İş programına göre her ünitenin iş bitim tarihinden daha geç sürede bitirilmesi halinde geciken her gün için sözleşmede belirtilen tazminat miktarı yükleniciden idare tarafından tahsil edilecektir. Tazminat her ünite için ayrı ayrı belirlenerek uygulanacaktır. Taraflarca belirlenen iş programından gecikilen hergün için 15.000,00 ( Onbeşbin Türk Llirası ) idare tarafından irtifak halkı sahibinden ( yani firmadan) gecikme cezası talep edilecektir.” Peki, ilk 1,5 yıl içinde fabrika bitti mi? Neredeyse tüm birlik üyelerine biz de sorduk. Aldığımız yanıt bizi şok etmişti; ilk 1,5 yılda çivi bile çakılmamıştı. Sayısız bahaneler sıralandı. Haklı ve haksız tarafları vardı. Ama “Kaptan’a karşılaştığı fırtınalar değil gemiyi limana getirip getirmediği” sorulur. Bize hikâyeler anlattılar. Kimimiz uyudu kimimiz ikna oldu. Buyurun 30 Mart’ta halkı ikna edin. İlk ve en önemli görev seçtiklerimiz tarafından başarılamadı. Sonraki yıllarda yapılanları da bu sayfalarımızda okuyacaksınız. Ancak bu durum bizde fimanın kollandığı, halkın çıkarlarının ise hiç ama hiç gözetilmediği intibası yarattı. Yanılıyormuyuz… Yarın: Fransız’ları bile kandırdılar! Ne yazık ki yanılmadık… Fransızlara bile Ali Diboo yapıldı!