Gazetelerin üçüncü sayfalarına döndü haber bültenleri Günde en az bir kişi cinnet geçirip Çoluğunu çocuğunu doğruyor, Her gün mutlaka biri ya katil, ya makdül, Ya da... Baba utancından evden çıkamıyor, Alacaklısı eşikte onu bekliyor, Sokağa çıktı mı soluğu köprü de alıyor, Boğaz köprüsü intihar trafiğinde Araç trafiği sönük kalıyor... VE...Bir çocuk..... Açlıktan ve soğuktan kısılmış gözleri, Ekmek kuyruğunda, İki kuruş ucuza alırım diye titrerken Televizyondaki yemek yarışmaları Adeta onunla alay ediyor. Bankanın önü mahşer yeri! Yine bir ihtiyar kaldırımda yatıyor Üzerinde gazete sayfaları, Elinde hesap cüzdanı, Yatıyor buz gibi olmuş, Buz gibi yerde, Biraz sonra ambulans geliyor Alıp götürüyor Bir hastanenin morguna, Diğerleri hiç oralı olmuyor, Hiçbir şey olmamış gibi aşikâr, Sıralarını bekliyor? Bir genç gaz döküp ateşe veriyor kendini Saçları derisiyle beraber akıyor yüzünden Bu rol ya da blöf değil! Belli ki ölüme iyi hazırlamış kendini, Ya da hazırlamışlar onu ölüme! Kredi kartlarına konan faizlerle.. Baştaki diyor ki; “Ey halkım, endişe etmeyin..Kriz bizi teğet geçiyor!” Başkan ise; “Her şey güzel olacak” İyi ama neden her gün bir fabrika kapanıp, Yüzlerce işçi ortada kalıyor? Neden bu insanlar, Diri diri kendini yakıyor? Baba çocuğuna nasıl kıyıyor, Koskoca adamlar açız diye ağlıyor!? Haklısınız beyler kriz sizi teğet geçiyor; Size tamamen katılıyorum, Zaten aksi olamaz, Bu fiziksel olarak imkânsız: Bir “doğru”,bir “bütün”ü Aynı anda; Hem teğet, hem de merkezden geçemez! “Halkın içinde olmadığınızdan” Sizi teğet geçen kriz, bu milleti tam ortadan biçiyor.