Flaş Haber - Türkiye'de 3 ay OHAL ilan edildi

NATO’nun Caydırıcılığı mı?

Soğuk savaş döneminde NATO’nun caydırıcılığıyla Sovyetlerin ve Varşova Paktı’nın NATO ülkelerine silahlı saldırıları önlenmişti. Buna karşılık hedef ülke ve liderleriyle, rejimleriyle ilgili dezinformasyonlar (yalan ve yanlış bilgiler) ile propaganda faaliyetleri gırla gitmişti.

15 Temmuz 2016 Cuma 06:47

Bu bağlamda rejim karşıtı güçler, STK’lar, ideoloji olarak yakın siyasi partiler, dernekler, basın-yayın organları ve münferit düşünürler desteklendiler. Öğrenci ve işçi gösterilerini çatışmaya, boykot ve grevlere uzatan karışıklıklar için her fırsat kullanılmaya çalışıldı. Veya bu tip olaylar pompalanarak karışıklıkların büyümesi hedeflendi. Bu bir savaştı ve adı da soğuk savaştı!

ABD ve Sovyetler arasında geçen bu soğuk savaşın şiddeti, iki ülke çıkarlarının çatıştığı üçüncü ülkelerde yerel silahlı çatışmalara dönüştü. Bunu daha çok Afrika’da gördük.İspanya, Yunanistan, Afrika ülkeleri, hatta 1970’lerde Türkiye bile bu çirkin savaştan nasibini aldı.

Bazı yerlerde bu iki ülkenin destek verdiği gruplarla çatışmalar yaşandı. Kore’de, Vietnam’da en kanlı şekilde gerçekleşen bu olaylar, soğuk savaşın sonlarına doğru olarak Afganistan’da görülmüştü.

1962-63 Küba Krizi’nde dünya nükleer savaşın eşiğinden dönmüş, ama ABD ile Sovyetler diğer ülkeler üzerinden soğuk savaşı sürdürmüşlerdi. Bunun en belirgin örnekleri Türkiye’nin hemen bitişiğindeki Arap-İsrail savaşlarında yaşandı.

Karadeniz’deki büyük donanması, Akdeniz’e çıkardığı “Akdeniz Skadronu” (muharip deniz birliği) ve kıtalararası balistik füzeleri, nükleer başlıklı füze taşıyan nükleer takatli denizaltıları, uzun menzilli keşif uçakları ile Sovyetler Birliği Avrupa üzerinde gölgesini devamlı korkuyla tutan bir öcü gibiydi. Ama gene de NATO ülkelerine dokunamadı!

Çünkü ABD, İngiltere ve Fransa gibi 3 NATO ülkesi daha nükleer silahlara ve kıtalararası balistik füzelere sahipti. Üstelik NATO Anlaşmasının 4 ve 5’nci maddelerine göre, (özellikle madde 5), bir üye ülkenin saldırıya uğraması halinde, NATO ülkelerinin bu ülkenin savunulması için yanında olmasını gerektiriyordu. Bu ise Sovyetleri ve Varşova Paktı’nı caydırmak için çok önemli bir gerçekti.

Soğuk savaş sona erdi ve karşıda “bilinen” bir düşman kalmadı. Bu hengame 11 Eylül 2001’e kadar devam etti. Ama bu tarihten itibaren özellikle ABD olmak üzere, Batı dünyası NATO’ya yeni bir düşman buldu: Küresel terör örgütleri!

Potansiyel düşman Rusya’ya karşı Polonya-Çek Cumhuriyeti’nde balistik füzelere karşı “Füze Kalkanı” tesisi de gündeme oturdu. Yani küresel terör yanında Rusya da potansiyel düşmandı. Ama bu durum NATO-Rusya Konseyi’nin işlevine tersti. Keza soğuk savaş sonrasındaki “Güven Arttırıcı Önlemler” düşüncesine de tersti. Rusya bu duruma devamlı bir şekilde itiraz etti. Bunun üzerine Obama’nın ilk döneminde “Bu kalkan Rusya’ya karşı değil, İran’a karşı!” dendi. Hatta kalkanın Balkanlara kaydırılması kararı alındı.

Ahmedinecad’ınİran’ıyla ABD ve Avrupa’nın başı hoş değildi. Rusya bile, 2007’de parası dahi ödenmiş olan S-300 hava ve füze savunma sisteminin İran’a sevkini durdurmuştu.Ağustos 2008’de Rusya’nın Gürcistan’a girmesiyle büyü bozuldu. Doğalgaz tedarikinde Rusya’ya bağımlı olan AB, yüksek perdeden olmasa da Rusya’ya yüklendiler.

Derken 2011’de Arap baharı yaygarası başladı. Libya’da ayıkamayan ve Kaddafi ile birlikte bu ülkedeki üssünü kaybeden Rusya, Suriye’de işi sıkı tuttu. Esad’ın yanından ayrılmadı.NATO ve Batı’ya meydan okumaydı yaptığı. Bunu Ukrayna’da Rusya yanlısı yönetimin ABD-Almanya ortaklığıyla devrilmesiyle de tekrarladı. Ukrayna’nın bir kısmında ayrılık savaşı var, Kırım ise Rusya’ya ilhak etti. NATO’nun caydırıcılığı mı? Sizce var mı?

Son Söz: NATOküresel terörü de, can havliyle son hamlelerini yapan Rusya’yı da caydırmaya yetmemektedir. 8-9 Temmuz 2016 tarihli NATO Varşova Zirvesi de dağın fare doğurduğu gibi etkisizdi. NATO, havanda su dövemez oysa… İnşallah NATO’nun etkisizliğini, ABD’yi Karadeniz’e sokma yanlışlığıyla gidermeye çalışmayız.