Ediboğlu kanun teklifinde şu görüşlere yer verdi: “MADDE 1- 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun geçici 4 üncü maddesinin beşinci fıkrasından sonra gelmek üzere aşağıdaki altıncı fıkra eklenmiştir. ‘657 sayılı Devlet Memurları Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (A) ve (B) bentleri kapsamında görev yapmakta olanlardan, bu maddenin beşinci fıkrasındaki esaslar çerçevesinde 5434 sayılı Kanuna göre emekli aylığı bağlanmaya hak kazanmış olanların, bu fıkranın yayımı tarihinden itibaren iki ay içinde emeklilik başvurusunda bulunmaları halinde emekli ikramiyeleri, 1/1/2012 tarihi itibariyle yaş haddinden emekliliğine; en fazla üç yıl kalmış olanlara % 30, üç yıldan fazla ve altı yıldan (altı yıl dahil) az kalmış olanlara % 40, altı yıldan fazla kalmış olanlara %50 oranında fazla ödenir. Bu kapsamda emekli olanların emekli aylıkları ise % 50 fazlasıyla ödenir. Bu şekilde emekli olanlardan boşalan toplam kadro sayısının % 40’ı hiçbir işleme gerek kalmaksızın ilgili kurumca iptal edilmiş sayılır. Ayrıca, 1/1/2017 tarihinden başlamak üzere her beş yılda bir, yılın ilk iki ayı içerisinde emeklilik başvurusunda bulunmaları halinde, bu fıkrada belirtilen kapsam ve şartlarda bulunan iştirakçiler de emekli aylığı ve ikramiyesi ödenmesi konusunda aynı haktan yararlanırlar.’ MADDE 2- Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer. MADDE 3- Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür. GENEL GEREKÇE: Bilindiği üzere, Türkiye’de 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa göre çalışan ve emeklilik yönünden 5434 sayılı Kanuna tabi olan iki milyon memur bulunmaktadır. Bu kadar kişiden en az % 10’u yani 100.000 kişi emeklilik hakkını elde ettiği halde, yaş haddini doldurana kadar emekli olamamaktadır. Bunun nedeni de; emekli olmaları halinde, alacakları emekli ikramiyesi ile bırakın başını sokacak bir ev alması, orta halli bir araba bile alamamaktadır. Emekli aylıkları ise, yarı yarıya düştüğünden; emekli olan kişinin en azından zorunlu ihtiyaçlarından olan yiyeceğine içeceğine, fatura ödemelerine ve eğer kirada ise kirasını ödemesine, çocukları varsa ve okuyor ise onların eğitimine aldığı emekli aylığı yetişmemektedir. Dolayısıyla bu kapsamdaki memurlar asgari geçimini sağlayamamaktadır. Bu nedenle de yaş haddini doldurana kadar emekli olmamaktadır. Öte yandan bu kadar kişinin kamuda çalışması, gençlerin istihdamını engellemekte, kadroların ihtiyaçtan fazla oranda şişirilmesine ve bütçeye mali yük getirilmesine neden olmaktadır. Ayrıca; bu Kanunun 43 üncü maddesiyle T.B.M.M. başkan ve üyeleri ile bakan ve milletvekillerine, 6253 sayılı T.B.M.M. Başkanlığı İdari Teşkilatı Kanununun Geçici 3 üncü maddesiyle TBMM. idari personeline, 2954 sayılı TRT Kanununun Geçici 13 üncü maddesiyle kurum personeline emekli ikramiyeleri veya emekli aylıklarının artırılarak ödenmesine ilişkin hükümler getirilmiş olup; bu tür bir uygulamanın diğer Devlet memurlarına da getirilmesinin zorunlu ve gerekli olduğu düşünülmektedir. Yukarıda belirtilen nedenlerle söz konusu Kanunda değişikliğe gidilerek; bu kapsamdaki personelden en az 100.000 kişinin emekli olabileceği, dolayısıyla emekli olacakların asgari geçimini sağlayacak duruma getirilerek kısmen de olsa sosyal refahının sağlanması, bunlardan boşalacak kadrolardan % 40’ının iptaliyle hem kadro şişkinliğinin önüne geçilmesi, hem de bütçeye maliyetin azaltılması, kalan % 60 oranındaki kadroda da gençlerin kamuda istihdamının sağlanması, her beş yılda bir de 5434 sayılı Emekli Sandığı Kanununa göre emekli aylığı almaya hak kazananların da aynı haktan yararlanmalarının ve eşitliğin sağlanması amaçlanmaktadır. MADDE GEREKÇELERİ: MADDE 1- Genel Gerekçede izah edilen mağduriyetleri gidermek ve dolayısıyla emekli olacakların asgari geçimini sağlayacak duruma getirilerek kısmen de olsa sosyal refahını sağlamak, kadro şişkinliğinin önüne geçmek, bütçeye maliyetini azaltmak, gençlerin kamuda istihdamının sağlamak, her beş yılda bir 5434 sayılı Emekli Sandığı Kanununa göre emekli aylığı almaya hak kazanan diğer memurların da aynı haktan yararlanmalarını sağlamak amacıyla; 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Kanunun “5434 sayılı Kanuna İlişkin Geçiş Hükümleri” başlıklı Geçici 4 üncü maddesine fıkra eklenmesi öngörülmektedir. MADDE 2- Yürürlük maddesidir. MADDE 3- Yürütme maddesidir” dedi.