Her karanlık dönemin yapı taşlarıdır “faili meçhul” cinayetler. Ülkeyi baskı ve zorbalıkla yönetmek isteyen siyasi iktidarların, sıklıkla başvurduğu yöntem “ yaşam hakkını” tehdit eden olayları körüklemesidir. Ülkemizde yaklaşık bir yıldır karanlık bir dönem yaşanıyor. Hukuk ve adalet adına yapılanlara bakıldığında sıklıkla karşılaştığımız tablo “yaşam hakkının” dahi güvence altına alınamadığını resmediyor.  Ocak ayı yakın tarihimizde faili meçhul kalmış siyasi cinayetlerin neredeyse hergününe yayıldığı bir zaman dilimini gösteriyor. 

Ocak ayında öldürülen ve herbiri birbirinden değerli aydınların çocuklarını öksüz bırakan şiddet sarmalının geçmişte kalmasını isterdik. Ne yazık ki Metin Göktepe’den Gaffar Okan’a, Hrant Dink’ten, Onat Kutlar’a ve Uğur Mumcu’ya kadar hiçbir siyasi cinayet halen aydınlatılmış değil.  Siyasi iktidarlar eğer siyasi cinayetleri aydınlatamıyorsa bilinmeli ki o iktidar insanların acıları, gözyaşları ve kanları üzerine inşa edilmiştir. Yine siyasi cinayetleri işleyenler bir bir açığa çıkarılıp cezalandırılmıyorsa, bilinmelidir ki etrafımızda katiller dolaşıyor.  Öncelikle dikkatli olun. 

YAŞAMA HAKKI DEVLETİN VARLIK SEBEBİDİR

Gezi sürecinden başlamak üzere yüzlerce cinayet işlendi.  Tek tek cinayetler 7 haziran seçimlerine yaklaşırken toplu katliamlara dönüştürülmeye başladı. Suruç,  Ankara ve Sultanahmet katliamından sonra Türk, Alman, Kürt veya Arap olmanın,  çocuk, genç veya yaşlı olmanın fayda etmediği, bu ülkede yaşayan ve yolu düşen herkesin can güvenliğinin ortadan kalktığı bir ortamda yaşıyoruz. 

Bugün Türkiye’de yaşınız kaç olursa olsun sokaklarda güven içinde dolaşmanız mümkün değil. Bu güvenliksiz ortamın müsebbibi hangi bahanenin ardına sığınırsa sığınsın AKP iktidarıdır. Ülkeyi 14 yılda can ve mal güvenliğinin olmadığı bir coğrafyaya dönüştürdü.  AKP iktidarının bu ülkede yaşamakta olanlara sundukları; 

•Barış isteyenin ölümle cezalandırıldığı,

•Yazı yazanın sanık sandalyesine oturtulduğu,

•Protesto edenin tutuklandığı,

•Bildiri yayınlayanın “oluk oluk kanının” akıtıldığı, 

•Sokağa çıkanın “kör bir kurşuna” kurban gittiği, 

•Alışveriş merkezlerinde, meydanlarda, turistik bölgelerde dolaşanın ölüm korkusu yaşadığı bir ortamdır. 

Oysa bir devleti devlet yapan egemenliği altındaki topraklarda yaşayanların öncelikle ölüm korkusu yaşamadığı bir düzendir. Bu gün neyazık ki hiç kimse can güvenliği olduğunu söyleyebilme imkânına sahip değildir. Siyasi iktidar en temel görevini yerine getiremiyorsa ve halen iktidar koltuğunu işgal ediyorsa o ülkede ya baskı ve zorbalık düzeni vardır ya da o ülkede yaşayanlar mazoşisttir. 

ÖLÜMLERE ALIŞMAYALIM

Ben bu ülkede yaşayan insanların hepsinin öncelikle huzur ve güven istediğini biliyorum. Zorbalığın ve baskıların gölgesinde yaşamak zorunda değiliz.

 Yaşam hakkına saygı duymayan ve yaşam hakkını tesis edemeyen bir siyasi iktidar ile yönetilmek kaderimiz de değildir. Bu sebeple yalanlara, bahanelere ve algı operasyonlarına temel ve gerçekçi bir soruyu dürüstlükle yanıtlayarak karşı koyabiliriz. Soru şu;

“Mevcut siyasi iktidar temel ve öncelikli görevi olan yaşama hakkını güvence altına almış mı? “

Bu soruya “ hayır” cevabı veriyorsak yapmamız gereken ölümlere alışmak değil, siyasi iktidarı değiştirmek için örgütlenmektir.