Teknoloji sayesinde Dünya´da olup-bitenlerden anında haberdar olunuyor. Bu nedenle de „Dünya küçüldü“ deniliyor ya; küçüldü de, anında haber alınıyor da acaba sorunların çözümünde ya da acıların giderilmesinde gerekli çözümler üretiliyor mu!? Geçmişe oranla insanların mutlu yaşaması sağlandı mı bu gelişen, küçülen Dünya da !? „Mutluluk paylaşıldıkça artar, acılar paylaşıldıkça azalır“ sözünü çok anlamlı bulurum: Çevremizdeki, Dünya´daki gelişmeleri duydukça insan psikolojisi de ona göre etkilenerek şekilleniyor. İleriki yüzyıllarda küçük çevrelerde paylaşılanlar sınırlıyken acılar, sevinçler de sınırlı kalıyormuştur! Her dönemin getirdiğinin yanında götürdüğü de muhakkak ki artıyor. İzlediğimiz yayın ve basın organlar, ne yazık ki güzel, mutluluk verici haberler yerine vurdu-kırdı, savaş, kaza gibi acı veren olaylara daha çok önem veriyor ve iç karartıyorlar. Günlük haberlerin yüzde sekseni, doksanı olumsuz, can sıkıcı, iç karartıcı. Durum böyle olunca insanların mutluluklarının azaldığı ve saldırganlaştığı izleniyor. Ayrıca, çağın modern araç ve gereçlerinin yanında insanların alım gücüyle alay edircesine lüks konaklama, giyecek, yiyeceklerde yine izlenen yayınlarda sergilenerek iştah kabartılarak ve kıskançlıklar yaratılarak dostlukların yokolmasına, ilişkilerin koparılmasına ve de insanların milyonluk kentlerde yalnız ve mutsuzluklarına neden olunuyor. Uzağa gitmeden, gelişti, çağ atlandı, insanlar modern bir şekilde yaşıyor şeklinde değerlendirmeleri duyunca içinde yaşanılan Dünya´nın en gelişmiş ve zengin Avrupa ülkesinde yaşanılanları düşünsenize, akılları zorlamıyor mu? Gereken eğitimi almakta yeterli olanak, destek sağlanıyor mu? Teninin, saçının renginden dolayı insanlar hakarete uğramıyor mu? Kimliklerinden dolayı kötü koşullarda yaşamaya zorlanmıyorlar mı? Bunlara benzer sorular çoğaltılabilir ve yanıtlarıyla birlikte şu günlerde yaşananlar bunlara bakarak değerlendirilmelidir. Örneğin; hep Türklerin evleri, işyerleri yanıyor. Uzmanlar bu olayların bir kısmını kundaklamalardan, bir kısmını özel ihmallerden kaynaklandığını bildiriyorlar. Bu olaylar hangi nedenle olursa olsun; beğenilmendiğinden, ya da dışlanmaktan kaynaklandığı yüzde bir olarak da saptandıysa böyle bir ülkenin yöneticileri ve insanları üzerinde çok düşünmeleri ve gerekeni yapmaları, acı duymaları, önlem almaları gerekmez mi!? Göstermelik acı duymaların, önlem alınıyor gibi göstermelerin sonuçlarını doğmamış çocuğuyla, yedi çocuğuyla yanarak mezara gidenler göstermektedir. Dünya kaynaklarının azınlığın elinde nerede nasıl harcıyacağını hesaplarken büyük çoğunluk yiyecek, konaklayacak ve de dışlanmaktan kurtulacak yaşam mücadelesi içinde kıvranmakta olduğu görülüyor, biliniyor. Bu Dünya, acıları, üzüntüleri artıran, mutluluk ve huzuru yokeden, birbirini horgören, insanları yalnızlaştıran bir Dünya oldu sanki! Gelişen, çağ atlayan bir Dünya böyle mi olmalı!? Mutlulukları artıracak, güzellikleri paylaşacak insanlık oluşması, oluşturulması arzusuyla…