En büyük hayalim Eğitimle çıraklık müesseselerini birleştirmekti, Türkiye’nin kültürlü, bilgili ve bunun yanında hayatın gerçeklerini de bilen elemanlara ihtiyacı var. Bunu unutmamak gerek. Şuan eğitim müfredatımızda; konusunda uzman ama insanlara uzak gençler yetiştiriyoruz. Kültürlü olmak kadar sosyal olmak gerektiğini, her kesimden insanın dilinden anlamak gerektiğini düşünüyorum, gençlerimizi sadece teorik olarak değil pratikte de hayata alıştırmak gerek. Çıraklık eğitiminin bu düşüncemle bağdaştığını düşünüyorum. Bu çok tartışılacak, uzun uzun konuşulacak bir konu. Başka bir proje! Biz şimdi adı globalizm de olsa, küresel ekonomi de olsa liberal ekonomi sistemini yaşıyoruz. Liberalizm bile kuralsızlık değildir. Bana göre holdingler olmalı, dünya çapında holdinglerimizin olmasından iftihar ederim. Ama bir holdingin bankası olmamalı. Haksız rekabet ve neticede sömürüyü getiriyor. Aynı şekilde bir holdingin gazetesi de olmamalı.Gazetecilik ve televizyonculuk halkımızı kendi çıkarları doğrultusuna çekiyor.Holdinge haksız destek sağlıyor. Varın gerisi siz düşünün. Bana göre bankacı yalnızca bankacılık yapabilmeli, gazeteci gazetecilik yapabilmeli. Yabancı sermaye, yabancı sermaye diyoruz. Bence artık yeter. Yüz on miyar dolar yabancı sermaye varmış, Türkiye’de. Bunlar her yıl yirmi milyar dolar kar etmiyor mu? Bu ne demek? Benim halkımın alın terini patron konumundaki yabancı sermaye alıp götürüyor. Her yıl kazandığı yirmi milyar doları götürüyor. Artık buna da yeter demek lazım. Kredi kartlarına da düzenleme getirmek buda projelerim arasındaydı; Kredi kartlarını ödeme kredisi çıkarılmalı insanlar borçlarından kurtarılmalı ve kredi kartlarına kişilerin bütçelerinin çok altında limit koyulmalı. Asgari ücretlinin eline iki bin liralık kredi kartı verdiysen, o adamı yaktın demektir. Ömrü billah belini doğrultamaz. En büyük projem! Küçük esnaf vergiden muaf tutulsun. Ödediği bağ kur priminin de bir kısmını devlet ödesin, göreceksiniz, devletin bundan yıllık otuz milyar, eski parayla otuz katrilyon geliri artar. Bu rakam bile tek başına Türkiye’yi ihya eder. Sosyal adaleti sağlarsınız. İlk bakışta devletin zararı var gibi görünse de, öyle değil. Rahmetli Özal ücretli ve maaşlılara yönelik vergi iadesi çıkarmıştı. Yıllarca uygulanan bu sistem başarısız oldu, durduruldu. Başarısızlığın sebebi denetim imkânının olmaması idi. Denetim olmayınca kayıt dışı ekonomiyi kayıt altına almak için uygulanan vergi iadesi sistemi başarısız oldu. Şimdi biz bu sistemi denetlemesi çok kolay olan esnaflar için uygulasak başarıyı kesin olarak yakalarız. Esnaftan vergi almasak ve cirosuna göre bağ kur primine katkıda bulunsak kayıt dışını kayıt altına almış oluruz. Unutmayın, kayıt dışı ekonominin tüketici ile buluşma noktası küçük esnaftır. Hem vergisini sigortasını ödemekte güçlük çeken esnaf rahatlar, hem de kayıt dışının kayda girmesi ile birlikte devlete yıllık otuz milyarlık bir vergi artışı sağlanır. Bu vergi tahsil edilebilen vergidir. Bu proje sözde bir proje değildir. Yapılan hesaplamaların sonucudur. Şu kadarını söyleyeyim ki, Türkiye’de üç buçuk milyon küçük esnaf var, bunların hali hazırda bir milyon altı yüz bini beyanname verir. Küçük esnafın ödediği yıllık gelir vergisi, sıkı durun, rakamı söylüyorum, yalnızca altı yüz milyon. Eski parayla, altı yüz trilyon. Çoğu da devletin veresiye defterine yazılıyor. Çünkü esnaf bunu bile ödeyebilecek güçte değil. Aynı şekilde üç buçuk milyon esnafın ancak yüzde on beşi bağ kur primini düzenli ödüyor. Diğerleri devletin veresiye defterine yazdırmaya devam ediyor. Taki, bir af çıkana kadar. Zor durumdaki esnaf aftan yararlanıp yirmi otuz bin liraya emekliliğini satın alıncaya kadar. Bu işten herkes karlı çıkacak. Devlet de, esnaf da. Bir kişi zarar edecek. O da, vergisiz kazanan, kayıt dışı yaşayan işveren.