Sevgili Dostlarım; Uzun süredir yazamıyordum. Maalesef ki kötü bir yaz geçirdim. Gerek ağabeyimin vefatı gerekse eşimin ameliyatı bizleri gerçekten hem çok üzdü hem de çok yordu. Bizi bu zor günlerimizde yalnız bırakmayan tüm can dostlarıma teşekkürü bir borç bilirim. Onlar sayesinde tekrardan dimdik ayakta olduğumu bilmelerini isterim. Sevgili dostlar, aslında bu yazımda politik konulara değinmeyi pek düşünmüyordum, ancak ülkenin usul usul getirildiği sıkıntılı durum karşısında kayıtsız kalamadım. İktidarıyla muhalefetiyle tüm siyasi partiler, ülkemize bir arpa boyu yol aldıramayacak tartışmalara girmekte, vatandaşlarımızı suni gündemlerle uyutmaktadırlar. Genel başkanlar ve siyasi partilerin önde gelenleri yaptıkları açıklamalarla halkı tahrik etmeye çalışmakta kendi üzerilerine düşen görevleri yapma, meseleleri çözme konusunda lakayıt davranmaktadırlar. Bu şekilde davranmalarının sebebi ülkemizde bariz şekilde belirginleşen toplum içerisindeki kutuplaşmadan paylarını alma çabasıdır. Peki, siyasi partiler için başarı kıstası en çok oyu almak mı olmalıdır? Bence kesinlikle hayır, ama maalesef ki ülkemizde bu durum o kadar kanıksanmış halde ki, tüm siyasi partiler popülist politikalar izlemekte, sadece adları ve amblemleri farklılıklar arz etmektedir. Hâlbuki Türk devletinin dış güçler tarafından bölünme planları alenen uygulamaya sokulmuşken, siyasi partilerimiz ülke menfaatine politikalar üretemeyerek bu duruma çanak tutmaktadırlar. İktidar partisi bir caniyle görüşmeler yapmakta, protokol yapma gayretleri sergilemekte, ardından da çok sesli koro gibi milletin gözünü korkutarak ve boyayarak inkâr etmekte, bir taraftan Filistin’in koruyuculuğuna soyunup diğer taraftan İsrail’i korumak için füze kalkanı protokolüne imza atmaktadır. CHP ise AKP gibi açılım ve değişim peşinde koşmakta, bir taraftan BDP ile ittifak haberleri yükselirken, “Dersim Delikanlısı” da, Paris’te kendi ideolojisine yıllarca hizmet etmiş “sözde sanatçı - aslı katil” kişinin mezarını ziyaret etmektedir. Bu delikanlının yaptıkları bundan sonraki rotalarının 12 Eylül öncesindeki çizgiye dönüleceği mesajıdır. MHP’ye gelince; ülkenin pembe tablolar çizilen bu buhranlı günlerinde bu partiye büyük görevler düşmektedir. Sadece hamaset söylemleri yerine Türk halkını korku rejiminden kurtaracak iç ve dış politikalar üretip ekonomik ve sosyal içerikli programlarını bir an evvel toplumun önüne koymalı ve Türk milletine güven vermelidir. Aslında en iyi, en gelişmiş, en yetişmiş kadroları elinde bulunduran bu partinin dar çerçevede bu işlerin altından kalkabileceğine maalesef ki inanmıyorum. Birkaç eski küskünü partiye davet ederek ülkenin sorunlarını çözmeleri mümkün olmayacaktır. Diğer partilere gelince ne onların yapacakları bir şey var ne de halkın onları ciddiye aldığı. Bu partilerin önde gelenleri seçim dönemi geldiğinde bir avuç taraftarını güçlü partilere pazarlayarak, siyaset sahnesinde kalmaya direnen birkaç dinozorunun milletvekilliğini kazanması için gayret edecektir. Bunlara kesinlikle fırsat verilmemelidir.