Anadolu´nun en ücra köşelerinden göçüp gelen birinci nesil Avrupa´ya göçeli kırk yılı aştı. Hamburg´a gelişte aynı zamanlarda oluyor. Artık, üçüncü hatta dördüncü nesil yetişiyor.

Geçen yılları ve bugünkü durumumuzu değişik yönleriyle değerlendirdiğimiz de biz Türkiye kökenliler olarak içinde yaşadığımız, çocuklarımızın doğduğu kent olan Hamburg´u benimseyebiliyor muyuz, biz artık „Hamburgluyuz“ diyebiliyor muyuz!

Geldikleri ülkeler,kentler kimilerine, özellikle birinci nesile göre belirli bir süre para kazanılıp döneceği, geçici olarak yaşamak zorunda kaldığı bir ikamet yeri, yani evi değil bir otel durumunda idi ama gelişmeler düşünüldüğü gibi olmadı; büyük bir kesiminin çocukları daha sonra torunları buralarda doğdu. Kendileri Türkiyeli olsalarda çocukları Almanyalı oldu.

Doğdukları yerlere en çok dönmek isteyen birinci nesil bir çok nedenle geriye dönemedi: Çocuklarının burada yaşamaya devam etmesi, sağlık sorunları,Türkiye´deki akraba ilişkilerinin yok olma aşamasına gelmesi onların geriye dönmelerini engelleyen en önemli unsurlar. Yakın aile bireylerinin burada olması ve buradaki sağlık kurumlarının daha iyi ilgileneceklerini düşünerek kendilerini güvencede hissettikleri için istemeyerekte olsa kesin geriye dönüsten vazgeçtiler. Gönülleri Türkiye´de kendileri burada kaldı.Hatta artık Türk, müslüman mezarlıkları oluşturularak kabirleri de burada yer aldı. Onlar içinde yaşadıkları kentli olamadılar ama çocukları acaba olabildiler mi? Biraz incelendiğinde ne yazık ki; olumlu yanıt almakta zorlanıyoruz.

Hamburg da yıllarını geçiren Türk kökenli insanlarımız artık saçak salmaya yani burada kökleşmeye başladılar. Başladılar ama bırakın birinci, ikinci nesili ikinci üçüncü nesil Hamburg´luluğu benimseyebildi mi? Bu doğrultuda aklımıza pek çok sorular geliyor.

Örneğin; Burada doğup büyüyen, eğitim gören nesil büyük kentli gibi yaşayabiliyor mu? Olumlu yönlerinden yararlanabiliyorlar mı? Kentteki olumsuzluklara tepki gösterebiliyorlar mı? Hamburg halkını benim halkım diyebiliyorlar mı? Çocuklarının gittiği yuvalarda, okullarda olup bitenleri izliyorlar mı, eğitimleri ile ilgili gerektiği kadar ilgileniyorlar mı, gerekeni yapıyorlar mı? Eğitim alanında velilerin çok büyük söz söyleme haklarının olduğundan haberleri var mı, yerine getiriyorlar mı, yoksa Türkiye´den okul ve öğretmenle ilgili „eti senin, kemiği benim“ çok eskimiş mantıkla mı hareket ediliyor daha hala!? Kentteki tarihi, turistik , kültürel yerlere gidiyorlar mı? Anadillerini ve kültürlerini yaşayacak, yaşatacak ,geliştirecekleri kütüpaneleri, kültür evleri var mı? Bunlara benzer pek çok sorular sorulabilir ama ne yazık ki tüm bunlara olumlu yanıt alınamıyor. Alınamayınca da biz Hamburg´luyuz denilebilir mi?

Gelecek nesillerimizin göç ettikleri ülkelerde kalıcı olduğu görülmektedir. Böyle olunca da, Dünya´nın en güzel kenti olan Hamburg´da doğup büyüyen ve yaşamaya devam edecek gelecek nesillerimize kentin olumlu yönlerinden yararlanacak, olumsuzluklara çözümler üretecek, haklarını arayacak; diline,dinine, kültürüne sahip çıkacak ve içinde yaşadığı kentin, ülkenin tüm yönleriyle ilgilenecek sorumlu duyarlı nesiller yetiştirmek ailelerin,yetkili kurum ve kuruluşlarındır. Bu çok önemli görev yerine getirilmelidir, getirtilmelidir!!!.